Yaralım Meral Gül
Profili | Şiirleri | Yazıları
O bize "bir avuç dolusu gül getirdi ve sadece bizden; elleri kınalı, gözleri sürmeli bir ömür istedi"...
"elleri sevi ararken özlemleri yaralı avuçlarına hep birikirdi ve hangi gölgeye yaslasa kirpiklerini gözleri çıkardı karşısına sevgilinin"...
Onun gözünde "tüm çocuklar mavidir, parmak uçlarında gökyüzü ve yaralarında bir ömür gizlidir"...
O "gecenin saçlarına yıldızları gizlerken, yuvasız kalan intiharları biriktiriyordu" avuçlarında ve "hangi buluta dokunduysa gel diye bahara değil yalnızlığa yürüyordu"...
"yarım kalan düşleri vardı sırtında" bizim gibi ve bir de" yıldızlarda biriktirdiği (mavi) dilekleri"...
"ne din ayırdı, ne de dillerine sövdü yaşamların...eş bildi, dost saydı yüzüne gülenleri"...
"avuçlarına annesini bıraktığında, dudaklarına nehirler dolmuştu ve sesini dağınık mevsimlerde aramaya" koyulmuştu...
"ahlaksızların ve Allahsızların hüküm sürdüğü; sürgüleri çekilmiş demir parmaklı sokak aralarında, yalın ayak koşan turnalar gibi masum kalamadı çocukluğu(muz) ve bilirdi(k), saçlarındaki makas izleri yağmurdan değildi"...
"aslında o ve biz; aynı gökyüzünün karanlıklarında boğulan ve gittiği hiçbir denize geri dönmeyen uçurtma mavileriydik"...
"göğsüne bır(aktığı) yarası halâ kanıyordu, bütün dilekleri gökyüzünden kopartıp; kaç ömür gizlemişti gözlerindeki yangına" kimse bilmiyordu...
O "bizi unutmaya değil, dudaklarını kanatmaya gidiyordu"...
ve o, sevdiklerine söz verdiyse eğer; yüreğinden özlemi hiç eksik etmezdi" bunu herkes biliyordu...
Biz de seni özleyeceğiz Şair...hem de çok...güle güle git güle güle dön yine aramıza...
sevgiyle...
|
